FOS0203deBochtjes

De bochtmodules

Frankies Place

Dwarsliggers zijn van wezenlijk belang,
maar liggen altijd onderop!

Twee bocht modules die in een nogal gehavende staat verkeren, dat was wat ik zag.
Daarna wisselden achtereen volgens de volgende zaken "opmerkingen tussen de eigenaar en mijn persoontje" voorts "de bochten van eigenaar" en "enige euro's van portemonnee"
Van af dit moment had ik de verantwoording over twee redelijk unieke stukjes M-Track baan die ook al verschillende eigenaren hadden gehad.
De tand des tijds had zijn sporen goed zichtbaar achter gelaten, transport is niet altijd even goed voor modelspoor benodigdheden.
Maar goed de foto's spreken meer dan ik kan schrijven. Ik heb de gehele scnery van de beide modules verwijderd. Alleen de sporen zijn achter gebleven.
Renate de dochter die ook met de FOs01 en de MTGN02 heeft geholpen wilde er graag een geheel naar eigen idee inrichting. Het idee er achter is de vooruitgang. Een spoorweg moet worden aangelegd op de plek waar een kleine burcht staat. Om de burcht en resten van de oude grafheuvel te sparen is een en ander in een flauwe bocht gekomen. De oprijlaan naar de burcht toe is echter hierdoor in tweeën gedeeld aan de ene zijde de burcht, de oude tuinen en het hunnebed, terwijl aan de ander zijde de oude toegangspoort en deel van de weg nog te zien is. De verhalen gaan nu dat de doden in de grafheuvel door deze schending van hun laatste rustplaats in opstand zijn gekomen en in de burcht en hunnebed regelmatig hun spook geluiden en lichtflitsen te horen en te zien zijn.

De techniek hier achter is redelijk eenvoudig een kleine geluidsmodule met opname mogelijkheid en een lasflits generator en een tijdschakelaar, allen aangeschaft via Conrad Electronics. Een kleine drukknop start de timer die de geluidsmodule, met een opname capaciteit van maximaal 20 seconden en de lasflits generator starten. Als de geluidsmodule gereed is gaan de flitsen nog even door.

De opbouw van de scenery is feitelijk vanaf de basis opnieuw aangemaakt.We hebben met behulp van geplastificeerd kippengaas een basis gevormd, op deze basis hebben we glasvezelmatjes en polyester aangebracht, als dit hard geworden is heb je een stevige en lichte basis om je landschap verder op te maken. Lichtelijk schuren en een goede lijmlaag doen dan wonderen. Vervolgens kleur aanbrengen voordat je strooigoed er op gaat mocht er iets stuk gaan dan valt het niet meteen zo erg op. Paden gras en zanddelen zijn voorzien van kleur dan eerst de grote stukken er op bomen gebouwen en keien. De keien zijn echte (kiezel) stenen uit onze tuin. Met een goede twee componenten lijm, verlijmd blijft dit wel zitten. Hierna dunne houtlijm aanbrengen en het strooigoed er in, daarna nog een keer lijm er over en eventueel nog eens strooien. Volgens mijn dochter moet je het doen in volgorde zoals het in de natuur ook gaat dus eerst het zand en daarna het gras. Per slot van rekening was er eerste aarde en zand en daarna pas gras en dergelijke ook voor het diepte effect en natuurgetrouwheid geeft dit een prima resultaat.

Met deze extra kennis heb ik me toen gestort op mijn bocht stuk. Dit deel zou een stukje dorp worden even verder op langs de zelfde lijn waar de oude werkplaats, thans om gedoopt tot gezellig stamcafé, een stuk je historie laat zien van; zoals het vroeger was. Stel je voor een kleine lokale lijnwerkplaats die opgedoekt is. Ten gunste van de voortuit gang, het centraliseren van de werkzaamheden en de na de oorlog ingezette schaal vergroting. Hierdoor in een kleine gemeenschap iets achter latend, waar met weemoed op wordt terug gekeken,
"die goeie ouwe tijd". Dit is het oude dorp "Frankenach", dat uitgebreid besproken wordt in het CR verhaal "Der Alte Werkstadt".

De zijde waar het dorp aan zit is bijna geheel vlak gehouden om ruimte te scheppen voor de oude werkplaats en een stuk spoor t.b.v. het uitvoeren van reparaties. Op de oude werkplaats na is het verval toch al wel ver gevorderd. Getuige ook de honden trainclub die dankbaar gebruikt maakt van de open stukken in de hekken.
Deze zijde komt ook de aanbouw van een stukje dorpsweg met een kerk en een paar landelijke gesitueerde huisjes een bushalte bij de kroeg om vroeg en laat volk te verplaatsen. Technisch is deze module voorzien van een door een laptop aangestuurde module.
Tams Electronic heeft een module gehad, hij is uit productie genomen, die aangesloten op de parallel uitgang van een PC d.m.v. transistoren, 8 kanalen kan schakelen. Bij zwaardere verbruikers schakel je via een relais. Op deze kanalen schakel ik de verlichting van de diverse woningen, de straat lantaarns, maar ook de hoogfrequent schakeling voor de neonverlichting op het dak van het dorpscafé.

Stel je een dag voor de straatlantaarns branden het is vroeg in de ochtend. Dan gaat er hier en daar in de huizen verlichting aan mensen ontwaken. Als overal in de huizen het licht en buiten de straatlantaarns alweer uit zijn omdat het midden op de dag licht genoeg is, ontwaakt de kroegbaas. Hij woont in het oude kantoortje van de lijnwerkplaats. Als hij klaar is gaat bij hem het licht uit en even later aan in de kroeg. Na enkel ogenblikken gaat de muziek aan, dit wordt gerealiseerd door een Ipod gekoppeld aan PC speakers, De Ipod staat continue aan De set extra speakers wordt door de PC en Parallel module aan/uit geschakeld, waardoor de muziek hoorbaar wordt. In de avond gaat in het licht in de huizen en op de straat weer aan, als de mensen naar bed gaan gaat het licht uit en na een poosje gaat ook in de kroeg de muziek en het licht uit en gaat de kroegbaas ook naar bed. Net voordat de kroeg dicht gaat zie je in enkele huizen nog even licht aangaan omdat pa laat thuis komt en in het donker met zijn dronken kop het bed niet kan vinden.
Daarna is het weer rustig in het dorp.

Aan de andere kant van het spoor is een klein meertje en een weide gemaakt waar de smid enkel paarden houdt. Bij het meertje traint de honden club op zondag. (Dit is als aandenken aan de New Foundlander Club waar ik ook bij gezeten heb zie "Het Hondje")